संस्कृत-शब्दकोशः

विकृता विकृष्ट

विकृति

विकृतिः (स्त्रीलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + डुकृञ् (करणे) - "क्तिन्" (३-३-९४)
प्रयोग− "शरीरमात्रं विकृतिं प्रपेदे तथैव तस्थुः फणरत्नशोभाः"
उल्लेख− कुमा० ७-३४

अर्थ−
१. बिगार,
२. कुनै वस्तुको बिग्रेको रूप,
३. बिमारी,
४. साङ्ख्य शास्त्रमा बताइएका सोह्र विकृति,
५. मूल धातुबाट विकृति भएर बन्न गएको शब्द,
६. तेइसवर्णको एक छन्द,
७. शत्रुता,
८. मनमा हुने क्षोभ,
९. सत्य, औचित्य, न्याय, तर्क, विधान, नियम आदिको सिद्धान्तको विपरीत अवस्था,
१०. घटना ।



Correction: