संस्कृत-शब्दकोशः

विक्क विक्रमक

विक्रम

विक्रमः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + क्रमु (पादविक्षेपे) - "घञ्" (३-३-१८)
व्युत्पत्ति− विना त्रयीमयेन वैनतेयेन क्रमः क्रमणमस्य
प्रयोग− "ईश्वरो विक्रमी धन्वी मेधावी विक्रमः क्रमः"
उल्लेख− वि० स०
विस्तार− "गमनं पक्षिराजेन यस्य विक्रम उच्यते" - निरुक्तिः

अर्थ−
१. कदम / पाइला,
२. हिंडाइ,
३. बहादुरी,
४. विक्रमादित्य राजा,
५. पराक्रम,
६. बल, शक्ति,
७. गति,
८.प्रका/ढङ्ग,
९. साठी संवत्सरहरूमध्ये एक,
१०. वेद पाठको एकतरीका जसमा क्रमको अभाव रहन्छ,
११. वामनावतार विष्णु ।


विक्रम (विशेषण)


अर्थ−
श्रेष्ठ/उत्तम ।



Correction: