संस्कृत-शब्दकोशः

विबुद्ध विबुधतटिनी

विबुध

विबुधः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + बुध (अवगमने) - "कः" (३-१-१३५)
व्युत्पत्ति− विबुध्यन्ते
प्रयोग− "अवदच्च तमेतमग्रगण्यं विबुधानां पितरं पतिं गुरुं च"
उल्लेख− याद० १५-३७

अर्थ−
१. विद्वान् पुरुष,
२. देवता,
३. चन्द्रमा,
४. शिव ।



Correction: