विभवशालिन्
विभाकर
विभा
विभा (स्त्रीलिङ्ग)
निष्पत्ति− वि + भा (दीप्तौ) - "कः" (३-१-१३६)
प्रयोग− "कमलेव मतिर्मतिरिव कमला तनुरिव विभा विभेव तनुः । धरणीव धृतिधृतिरिव धरिणी सततं विभाति बत यस्य तव ॥"
उल्लेख− सा० द०
अर्थ−
१. चमक/प्रकाश,
२. किरण,
३. सौन्दर्य/शोभा ।