संस्कृत-शब्दकोशः

विभूमन् विभूषणा

विभूषण

विभूषणम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + भूष (अलङ्कारे) - "ल्युट्" (३-३-११७)
व्युत्पत्ति− विभूष्यतेऽनेन
प्रयोग− "उद्वोढुं कनकविभूषणान्यशक्तः सध्रीचा वलयितपद्मनालसूत्रः"
उल्लेख− माघ० ८-४४

अर्थ−
१. गहना,
२. गहनाले सिँगार्नु ।



Correction: