संस्कृत-शब्दकोशः

वियोगिनी वियोगी

वियोगिन्

वियोगिन् (विशेषण)


निष्पत्ति− "इनिः" (५-२-११५)
व्युत्पत्ति− वियोगोऽस्यास्ति
प्रयोग− "वियोगिदाहाय कटूभवस्त्विषस्तुषारभानोरिव खण्डमाहृतम्"
उल्लेख− नैष० १६-७४

अर्थ−
बिछोडमा परेको ।



Correction: