विरिञ्चन
विरुक्षण
विरिञ्चि
विरिञ्चिः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− वि + रच (प्रतियत्ने) + णिच् - "इः" (उ० ४-१३९) । पृषो० अकारस्य इत्वम् नुम् च । इत्त्वाभावे विरञ्चिरित्यपि रूपम् ।
व्युत्पत्ति− विरचयति
प्रयोग− "विरिञ्चिपूर्वैरपि दुर्निरीक्षं विश्वाश्रयं रूपमशेषमूर्तेः"
उल्लेख− याद० २३-३३
अर्थ−
१. ब्रह्मा,
२. विष्णु,
३. शिव ।