संस्कृत-शब्दकोशः

विशस विशसिता

विशसन

विशसनः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + शसु (हिंसायाम्) - "ल्युः" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− विशसति
विस्तार− असिः, विशसनः, खड्गः, तीक्ष्णधारः, दुरासदः, श्रीगर्भः, विजयः, धर्मपालः ।

अर्थ−
१. तरबार,
२. खड्ग,
३. नरकविशेष ।


विशसनम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. मार्नु/हत्या गर्नु,
२. बरबादी/नाश ।



Correction: