संस्कृत-शब्दकोशः

विश्वकर्मजा विश्वकाय

विश्वकर्मन्

विश्वकर्मा (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. ईश्वर,
२. ब्रह्मा,
३. शिव,
४. सूर्य,
५. सिकर्मी, डकर्मी आदि कारिगर,
६. कामी, सुनार आदि कारिगर,
७. शिल्पशास्त्रका प्रथम आचार्य वा देवताहरूको कारिगर त्वष्टा नामको प्रजापतिका छोरा

“विश्वकर्माऽभवत्पूर्वं ब्रह्मणस्त्वपराङ्मुखः ॥
त्वष्टुः प्रजापतेः पुत्रो निपुणः सर्वकर्मसु ॥”

(स्कन्दपुराण) । (विश्वकर्मन्) ।



Correction: