संस्कृत-शब्दकोशः

विश्वमोहन विश्वम्भरा

विश्वम्भर

विश्वम्भरः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− डुभृञ् (धारणपोषणयोः) - "खच्" (३-२-४६) । मुमागमः (६-३-६७)
व्युत्पत्ति− विश्वं बिभर्ति
प्रयोग− "विश्वम्भर भरास्माकं विश्वस्माद्वा बहिः कुरु । अथ पक्षद्वयाभावे त्यज विश्वम्भरत्वकम् ॥"

अर्थ−
१. परमात्मा,
२. विष्णु,
३. इन्द्र ।


विश्वम्भर (विशेषण)


अर्थ−
सारा विश्वको पालन गर्ने ।



Correction: