विश्वारज
विश्वावास
विश्वावसु
विश्वावसुः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− दीर्घः (६-३-१२८)
व्युत्पत्ति− विश्वं वसु यस्य
प्रयोग− "विश्वावसुप्राग्रहरैः प्रवीणैः सङ्गीयमानत्रिषुरावदानः"
उल्लेख− कुमा० ७-४८
अर्थ−
१. साठी संवत्सरमध्ये एक संवत्सर,
२. विष्णु,
३. गन्धर्वविशेष ।
विश्वावसुः (स्त्रीलिङ्ग)
अर्थ−
रात/रात्रि ।