संस्कृत-शब्दकोशः

वृक्षोत्पल वृङ्

वृक्ष्

वृक्ष वरणे


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- वृक्षते

अर्थ−
१. वरण गर्नु, मन पराउनु, चुन्नु,
२. आच्छादित गर्नु, ढाक्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“वृक्ष वरणे” 2 ‘स्पर्श स्नेहने’ इति ‘कातन्त्रपाठः, चान्द्रपाठश्च।
  • वरणे--आवरणे इति काशकृत्स्नः।
  • वृक्षकः-क्षिका, वृक्षकः-क्षिका, विवृक्षिषकः-षिका, वरीवृक्षकः-क्षिका;
  • वृक्षिता-त्री, वृक्षयिता-त्री, विवृक्षिषिता-त्री, वरीवृक्षिता-त्री;
  • इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिकतृक्षतिवत् 3 बोध्यानि।
  • ल्यपि 4 संवृक्ष्य, शानचि वृक्षमाणः।
  • इति विशेषः।
  • 5 वृक्षः, इगुपधलक्षणकप्रत्यये रूपम्।

प्रासङ्गिक्यः

  • (१६२१)
  • (१-भ्वादिः-६०४। सक। सेट्। आत्म।)
  • (७६५)
  • आ। ‘संवृक्ष्य वेदमतशिक्षकभिक्षुगम्यम्…।’ धा। का। १-१७
  • ४। ‘किंस्विद् वनं क उ स वृक्ष आसीद् यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः।’ (यजुः १-७-२०)



Correction: