संस्कृत-शब्दकोशः

वृषाकपायी वृषाकार

वृषाकपि

वृषाकपिः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− कपि (किञ्चिच्चलने) + णिच् - "इः" (उ० १-१४३)
व्युत्पत्ति− वृषं धर्मं न कम्पयति । वृषो धर्मः तद्रूपश्चासौ कपिश्च श्रेष्ठवराहः इति वा ।
प्रयोग− "वृषाकपिरमेयात्मा"
उल्लेख− वि० स०
विस्तार− "कपिर्वराहश्रेष्ठश्च धर्मश्च वृष उच्यते । तस्मात् वृषाकपिः प्रोक्तः वस्वर्णोऽभीष्टदो मनुः ॥" - निरुक्तिः

अर्थ−
१. सूर्य,
२. विष्णु,
३. इन्द्र,
४. अग्नि,
५. शिव ।



Correction: