वेपन वेम

वेप्

टुवेपृ कम्पने

---

गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- वेपते

अर्थ−
१. हल्लनु, काँप्नु ।

कृदन्तरूपमाला

• ¹“टु वेपृ कम्पने” ² ‘-- चलने’ इति जैन-कातन्त्र-शाकटायन-हेमादयः।
• वेपकः-पिका, वेपकः-पिका, विवेपिषकः-षिका, वेवेपकः-पिका;
• वेपिता-त्री, वेपयिता-त्री, विवेपिषिता-त्री, वेवेपिता-त्री;
• इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिककेपतिवत् ³ ज्ञेयानि।
• शानचि ^{4 5} प्रवेपमानः, ⁶ वेपथुः ⁷, ⁸ प्रवेपनम् ⁹, ¹⁰ विपिनम् इमानि रूपाण्यधिकान्यत्रेति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

• ↑ (१६४३)
• ↑ (१-भ्वादिः-३६७। अक। सेट्। आत्म।)
• ↑ (२६१)
• ↑ [पृष्ठम्१२६५+ २६]
• ↑ आ। ‘प्रवेपमानो नितरां स्मरारिमिदं वचो व्यक्तमथाध्युवाच।।’ कु। स। ९। ६।
• ↑ १। ‘द्वितोऽथुच्’ (३-३-१९) इति अथुच्प्रत्यये रूपमेवम्।
• ↑ B। ‘विलोलतां चक्षुषि हस्तवेपथुं भ्रुवोर्विभङ्गं स्तनयुग्मवल्गितम्।’ भ। का। ११। ३७।
• ↑ २। ‘न भाभूपूकमिगमिप्यायीवेपाम्’ (८-४-३४) इति निषेधात् कृत्स्थस्य नकारस्य णकारादेशो न भवति।
• ↑ C। ‘नातिप्रवेपनं वायोर्मया गोपायिते वने।।’ भ। का। ९-१०७।
• ↑ ३। ‘वेपितुह्योः--’ (द। उ। ५-१८) इति इनन्प्रत्ययः, किच्च, प्रकृतेः ह्रस्वश्च भवति। विपिनम् = गहनम् अब्जं वा। ‘अटव्यरण्यं विपिनं गहनं काननं वनम्’ इत्यमरः।

---