संस्कृत-शब्दकोशः

वेष्टित वेष्प

वेष्ट्

वेष्ट वेष्टने


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- वेष्टते

अर्थ−
१. लपेट्नु, घेर्नु, बेर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“वेष्ट वेष्टने” 2 ‘वेष्ट विलुठने’ इति धा।
  • का।
  • व्या।
  • 3 पाठः अकर्मक इति च।
  • ‘वेष्टनम्--ग्रन्थनम्, लोटनम्--परिहाणिश्च 4’ इति क्षीरस्वामी।
  • काशकृत्स्नः धातुममुं न पपाठ।
  • वेष्टकः-ष्टिका, वेष्टकः-ष्टिका, विवेष्टिषकः-षिका, वेवेष्टकः-ष्टिका;
  • वेष्टिता-त्री, वेष्टयिता-त्री, विवेष्टिषिता-त्री, वेवेष्टिता-त्री;
  • इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि गोष्टतिवत् 5 बोध्यानि।
  • यङ्विषये न सारूप्यम् इति ज्ञेयम्।
  • वेवेष्टकः इत्यादिकं यङन्ते सर्वत्र ऊह्यम्।

प्रासङ्गिक्यः

  • (१६४८)
  • (१-भ्वादिः-२५५। सक। सेट्। आत्म।)
  • (१-३४)
  • [परिणाहश्च (हाणं)]
  • (४३४)



Correction: