संस्कृत-शब्दकोशः

वैयसन वैयाकरणपाश

वैयाकरण

वैयाकरणः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− "अण्" (३-२-५९)
व्युत्पत्ति− व्याकरणमधीते वेद वा
प्रयोग− "वैयाकरणकिरातादपशब्दमृगाः क्व यान्तु सन्त्रस्ताः"

अर्थ−
व्याकरणको विद्वान् ।


वैयाकरण (विशेषण)


अर्थ−
व्याकरणसम्बन्धी वा व्याकरणको ।



Correction: