संस्कृत-शब्दकोशः

वैयाघ्रपाद वैयास

वैयात्य

वैयात्यम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− "ष्यञ्" (५-१-१२४)
व्युत्पत्ति− व्यातस्य भावः
प्रयोग− "अन्यदा भूषणं पुंसः क्षमा लज्जेव योषितः । पराक्रमः परिभवे वैयात्यं सुरतेष्विव"
उल्लेख− माघ० २-४४

अर्थ−
१. साहसी/ बहादुरी,
२. उद्धतपन/लाज वा नम्रता नहुनु/ निर्लज्जता ।



Correction: