संस्कृत-शब्दकोशः

व्यथ्य व्यधन

व्यध

व्यधः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− व्यध (ताडने) - "अप्" (३-३-६१)
प्रयोग− "विदधति जनतामनःशरव्यधपटुमन्मथचापनादशङ्काम्"
उल्लेख− माघ० ७-२४

अर्थ−
१. छेड्नु वा फोड्नु,
२. घाउ लाग्नु,
३. नजिक नजिक छेड्ने क्रिया ।


हेरौँ- व्यध् धातु



Correction: