संस्कृत-शब्दकोशः

व्यवहृति व्यवायशोष

व्यवाय

व्यवायः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + अव + अय (गतौ) - "घञ्" (३-३-१८)
प्रयोग− "व्यायामं च व्यवायं च स्नानं चङ्क्रमणं तथा । ज्वरमुक्तो न सेवेत यावन्न बलवान् भवेत् ॥"

अर्थ−
१. चोखोपन/शुद्धता,
२. स्त्रीसम्भोग,
३. अड्चन/ रोक,
४. नतीजा/परिणाम,
५. छेका/आड/पर्दा,
६. विघ्न/ बाधा,
७. विच्छेद/अलगाइ ।


व्यवायम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
चमक/तेज/उज्यालो रूप ।



Correction: