संस्कृत-शब्दकोशः

व्यादिश व्याधभीत

व्याध

व्याधः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− व्यध (ताडने) - "णः" (३--१-१४१)
व्युत्पत्ति− विध्यति मृगादीन्

अर्थ−
१. व्याधा/पशुपक्षी मारेर जीविका गर्ने मानिस,
२. व्याधा काम गर्ने जाति,
३. दुष्ट वा क्रूर मानिस ।



Correction: