व्यापत्
व्यापन
व्यापत्ति
व्यापत्तिः (स्त्रीलिङ्ग)
निष्पत्ति− वि + आङ् + पद (गतौ) - "क्तिन्" (३-३-९४)
प्रयोग− "औदासीन्यं न युक्तं प्रियसुहृदि गते मत्कृते चातिघोरां व्यापत्तिं ज्ञातमस्य स्वतनुमहिमिमां निष्क्रयं कल्पयामि"
उल्लेख− मुद्रा० ६-२१
अर्थ−
१. मृत्यु/मरण,
२. विपत्ति,
३. रोग/ बिमारी,
४. एक वस्तुको सट्टा अर्को वस्तु राख्नु ।