व्याप्यत्व
व्यामन
व्याम
व्यामः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− अम (गतौ) - "घञ्" (३-३-१८)
व्युत्पत्ति− विशेषेण अम्यते अनेन
प्रयोग− "ततो भीमो महाबाहुरारुज्य तरसा द्रुमम् । दशव्याममथोद्विद्धं निष्पत्रमकरोत्तदा ॥"
उल्लेख− भा० वन० ११-३९
अर्थ−
दुवै हात फैलाउँदा एक हातको औँलाको टुप्पादेखि अर्को हातको टुप्पासम्म लामो वा लम्बाइको नाप । ‘व्यामो बाह्वोः सकरयोस्ततयोस्तिर्यगन्तरम्’ (अमरकोश) ।