संस्कृत-शब्दकोशः

व्युत्क्रम व्युत्क्रान्ता

व्युत्क्रान्त

व्युत्क्रान्त (विशेषण)


अर्थ−
१. उफ्रेर गएको,
२. नाघेर गएको ।



Correction: