संस्कृत-शब्दकोशः

शङ्कनीय शङ्करजटा

शङ्कर

शङ्करः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− डुकृञ् (करणे) - "अच्" (३-२-१४)
व्युत्पत्ति− शं कल्याणं सुखं वा करोति
प्रयोग− "नाभिदेशनिहितः सकम्पया शङ्करस्य रुरुधे तया करः"
उल्लेख− कुमा० ८-४

अर्थ−
१. शिव,
२. शङ्कराचार्य,
३. भीमसेनीकपूर,
४. परेवा,
५. रातको समयमा गाइने रागविशेष,
६. एक मात्रिक छन्द जसको प्रत्येक चरणमा १६ र १० को विश्रामबाट २६ मात्राहरू हुन्छन् तथा अन्तमा लघु गुरु रहन्छन् ।


शङ्कर (विशेषण)


अर्थ−
१. मङ्गल गर्ने,
२. फाइदा दिने । ‘शम् - कल्याणं, करोति’ - भन्दा ‘शङ्कर’ यो शब्द बन्यो ।

“शङ्करोषि सदा देव ततः शङ्करतां गतः” (भविष्यपुराण एवं हरिवंश) ।



Correction: