शणीर शण्ड

शण्

¹“शण दाने” ² घटादिः।
‘दाने च’ इति पठित्वा चकारात् गतौ इति मा।
धा।
वृत्तिः।
क्षीरतरङ्गिण्याम् अयं धातुः न दृश्यते।
‘-- गतौ इत्येके इति मैत्रेयः’ इति धा।
का।
व्याख्यायाम् ³।
‘-- दाने इत्यपि दुर्गः’ इति क्षीरस्वामी।
⁴ शाणकः-णिका, शणकः-णिका, शिशणिषकः-षिका, शंशणकः-णिका;
शणिता-त्री, शणयिता-त्री, शिशणिषिता-त्री, शंशणिता-त्री;
इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि ण्यन्तं विना भौवादिककणतिवत् ⁵ ज्ञेयानि।
ण्यन्ते तु ⁶ ऊह्यानि।
शतरि- ⁷ शणन्, ⁸ शणः, शाणः, शाणा, शाणिः-बुद्धिमान्, शाणी ⁹, शणिः-शनिः, शणुः-पत्रम्;
इमानि रूपाणि विशेषेण भवन्तीति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

↑ (१६८०)
↑ (१-भ्वादिः-७९७। सक। सेट्। पर।)
↑ (२-९७)
↑ [पृष्ठम्१२८४+ २६]
↑ (१५७)
↑ (१५८ धातुवत्)
↑ आ। ‘चणन् विषादं विशणन् विचिन्तां श्रणन् विमोहं श्रथितोऽस्तु सद्यः।।’ धा। का। २-९।
↑ १। संज्ञायां घप्रत्ययः। शणः = रज्जुसाधनीभूत ओषधिविशेषः। घञि शाणः = घर्षणशिला।
↑ B। ‘वस्त्राणां प्रवरा शाणी…’ म। भारते ३-१२०-२७।

संस्कृत-शब्दकोशः