शपन
शप्त
शप्
शप आक्रोशे
गणः- दिवादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-अनिट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- शप्यति–ते
अर्थ−
१. शपथ खानु, किरिया खानु, प्रतिज्ञा गर्नु,
२. सराप दिनु, गाली गर्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“शप आक्रोशे” 2 ‘आक्रोशे शप्यते शप्येत्, शपते शपतीति च।
- उपालम्भे शपेर्वाक्यात्तङि स्यात् शपते पदम्।।’ 3 इति देवः।
- ‘आक्रोशो-विरुद्धानुध्यानम्’ इति क्षीरस्वामी।
- शापकः-पिका, शापकः-पिका, शिशप्सकः-प्सिका, शाशपकः-पिका;
- शप्ता-त्री, शापयिता-त्री, शिशप्सिता-त्री, शाशपिता-त्री;
- शपन्-न्ती, शापयन्-न्ती, शिशप्सन्-न्ती;
- -- -- शप्स्यन्-न्ती-ती, शापयिष्यन्-न्ती-ती;
- -- -- १। ‘दाधेट्सिशदसदो रुः’ 4 इति रुप्रत्ययः ताच्छीलिकः।
- 5 कृष्णाय 6 शपमानः, शापयमानः, शिशप्समानः, शाशप्यमानः;
- इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिकतपतिवत् 7 ऊह्यानि।
- शपनम्, 8 शप्यम्, 9 शपथः, 10 शब्दः, शाब्दिकः, 11 शबलः, 12 शप्वः, इत्यादीनि रूपाणि अस्य धातोः विशेषेण भवन्ति।
प्रासङ्गिक्यः
शप आक्रोशे
गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-अनिट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- शपति–ते
अर्थ−
१. शपथ खानु, किरिया खानु, प्रतिज्ञा गर्नु,
२. सराप दिनु, गाली गर्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“शप आक्रोशे” 2 ‘आक्रोशे शप्यते शप्येत्, शपते शपतीति च।
- उपालम्भे शपेर्वाक्यात्तङि स्यात् शपते पदम्।।’ 3 इति देवः।
- ‘आक्रोशो-विरुद्धानुध्यानम्’ इति क्षीरस्वामी।
- शापकः-पिका, शापकः-पिका, शिशप्सकः-प्सिका, शाशपकः-पिका;
- शप्ता-त्री, शापयिता-त्री, शिशप्सिता-त्री, शाशपिता-त्री;
- शपन्-न्ती, शापयन्-न्ती, शिशप्सन्-न्ती;
- -- -- शप्स्यन्-न्ती-ती, शापयिष्यन्-न्ती-ती;
- -- -- १। ‘दाधेट्सिशदसदो रुः’ 4 इति रुप्रत्ययः ताच्छीलिकः।
- 5 कृष्णाय 6 शपमानः, शापयमानः, शिशप्समानः, शाशप्यमानः;
- इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिकतपतिवत् 7 ऊह्यानि।
- शपनम्, 8 शप्यम्, 9 शपथः, 10 शब्दः, शाब्दिकः, 11 शबलः, 12 शप्वः, इत्यादीनि रूपाणि अस्य धातोः विशेषेण भवन्ति।
प्रासङ्गिक्यः