संस्कृत-शब्दकोशः

शम्बूका शम्भ

शम्ब्

शम्ब सम्बन्धने


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- शम्बयति–ते

अर्थ−
१. थुप्र्याउनु, बटुल्नु, एकत्र गर्नु,
२. जोड्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“शम्ब संबन्धे” 2 क्षीरतरङ्गिण्यां ‘साम्ब--’ इति पठित्वा ‘चन्द्रः शम्ब इत्याह’ इति दृश्यते।
  • “षम्ब संबन्धने’ इति पठित्वा ‘शम्ब चेति मैत्रेयः।
  • शम्बेत्येके इति स्वामी।” इति मा।
  • धा।
  • वृत्तौ।
  • शाम्बकः-म्बिका, शिशाम्बयिषकः-षिका;
  • शाम्बयिता-त्री, शिशाम्बयिषिता-त्री;
  • इत्यादिकानि ण्यन्ते तत्प्रकृतिकसन्नन्ते च ऊह्यानि।
  • रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिक- कमुधातुवत् 3 4 शम्बरः 5, 6 शाम्बरी, शम्बलम्।
  • 7

प्रासङ्गिक्यः

  • (१६८७)
  • (१०-चुरादिः-१५५६। अक। सेट्। उभ।)
  • (१६८)
  • ५। बाहुलकादरप्रत्यये रूपमेवम्। शम्बरः = असुरविशेषः। ‘अम्भोर्णंस्तोयपानीयनीर- क्षीराम्बुशम्बरम्’ इत्यमरः।
  • C। ‘शम्बरं पर्वतेषु क्षियन्तम्’ (ऋग्-२-१२-११) इति।
  • ड्। ‘… आसम्बयन् जनमतिं निजशाम्बरीभिः।।’ धा। का। ३-१५।
  • [पृष्ठम्१२८९+ २७]



Correction: