शम्यापातः (पुंलिङ्ग)
अर्थ− प्राचीनकालको जमिनको एक नाप, जसमा बलियो मानिसले खुब जोडसँग लौरो फाल्थ्यो, जति टाढा गएर लौरो खस्थ्यो त्यति टाढाको ठाउँलाई एक शम्यानिपात भनिन्थ्यो ।