संस्कृत-शब्दकोशः

शयनासक्त शयनैकादशी

शयनीय

शयनीयम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− शीङ् (स्वप्ने) - अधि० "अनीयर्" (३-३-११३)
व्युत्पत्ति− शेते अस्मिन्
प्रयोग− "दीयते स्म शयितुं शयनीये न क्षणः क्षणदयापि वधूभ्यः"
उल्लेख− माघ० १०-८९

अर्थ−
बिछ्यौना ।


शयनीय (विशेषण)


अर्थ−
सुत्नयोग्य ।



Correction: