शलाट
शलातुर
शलाटु
शलाटुः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− शल (चलसंवरणयोः) - "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− शलति
प्रयोग− "मदनशलाटुचूर्णान्येवं वा वकुलरम्यकोपयुक्तानि मधुलवणयुक्तान्यभिप्रतप्तानि"
उल्लेख− सुश्रुत० सूत्र० ४३-३
अर्थ−
बेल/बिल्व ।
शलाटु (विशेषण)
अर्थ−
नपाकेको वा काँचो फल ।