संस्कृत-शब्दकोशः

शाफेय शाबरभाष्य

शाबर

शाबरः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− "अण्" (४-३-१२०)
व्युत्पत्ति− शबरस्यायम्

अर्थ−
१. शबर जाति,
२. हानि/बिगार,
३. लोधको रूख,
४. तामो धातु,
५. अन्धकार,
६. शबर चन्दन,
७. हे० शावर ।


शाबर (विशेषण)


अर्थ−
१. दुष्ट/पाजी,
२. शबरसम्बन्धी ।



Correction: