संस्कृत-शब्दकोशः

शास्त्रव्युत्पत्ति शास्त्रसिद्ध

शास्त्रशिल्पी

शास्त्रशिल्पी (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. काश्मीर देश,
२. पृथ्वी/भुइँ । (शास्त्रशिल्पिन्) ।



Correction: