संस्कृत-शब्दकोशः

शीतालु शीताश्मन्

शीतांशु

शीतांशुः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− शीता अंशवो यस्य
प्रयोग− "शीतांशुर्मुखमुत्पले तव दृशौ पद्मानुकारी करौ"
उल्लेख− रत्ना० ३-११

अर्थ−
१. चन्द्रमा,
२. कपूर ।



Correction: