संस्कृत-शब्दकोशः

शीर्षपदक शीर्षभार

शीर्षबिन्दु

शीर्षबिन्दुः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. मोतिया बिन्दु,
२. टाउकोको माथिपट्टि उँचाइमा सबैभन्दा अग्लो ठाउँ ।



Correction: