संस्कृत-शब्दकोशः

शुध शुन

शुध्

शुध शौचे


गणः- दिवादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-अनिट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- शुध्यति

अर्थ−
१. शुद्ध हुनु, पवित्र हुनु, चोखिनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“शुध शौचे” 2 शौचम् = नैर्मल्यम् इति क्षीरस्वामी।
  • ‘शुद्धौ शुन्धति भूवादेः शुधेः शोचे तु शुध्यति।।’ 3 इति देवः।
  • शोधने, व्यवस्थिते, अन्वेषणे नाशने च दृश्यते।
  • यदाह मनुः ‘वेदाभ्यासेन शुध्यति।’ 4 इति।
  • ‘अत्र नश्यति इत्यर्थः’ इति कुल्लूकभट्टः।
  • शोधकः-धिका, शोधकः-धिका, शुशुत्सकः-त्सिका, शोशुधकः-धिका;
  • शोद्धा-शोद्ध्री, शोधयिता-त्री, शुशुत्सिता-त्री, शोशुधिता-त्री;
  • इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि दैवादिकक्षुध्यतिवत् 5 ऊह्यानि।
  • 6

प्रासङ्गिक्यः

  • (१७३२)
  • (४-दिवादिः-११९१। सक। अनि। पर।)
  • (श्लो। ११७)
  • (११-४६)
  • (३१५)
  • [पृष्ठम्१३०८+ २७]



Correction: