संस्कृत-शब्दकोशः

शुनोलाङ्गुल शुन्थ्यु

शुन्

शुन गतौ


गणः- तुदादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- शुनति

अर्थ−
१. जानु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“शुन गतौ” 2 शोनकः-निका, शोनकः-निका, शुशुनिषकः-षिका, शोशुनकः-निका;
  • इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाणि कुटतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • औणादिके क्वुन्प्रत्यये--शुनकः 4, शुनासीरः इति च विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • (१७३३)
  • (६-तुदादिः-१३३६। सक। सेट्। पर।)
  • (२०४)
  • आ। ‘… मल्लाश्च यत्र चुकुणुः शुनका इवोच्चैः।’ धा। का। २-७६।



Correction: