संस्कृत-शब्दकोशः

शुभ्रालु शुभ्रि

शुभ्रांशु

शुभ्रांशुः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− शुभ्रा अंशवो अस्य
प्रयोग− "शुभ्रांशुवर्णं जटिलाग्रपादमितस्ततो मण्डलकैश्चरन्तम्"
उल्लेख− कुमा० ९-३

अर्थ−
१. चन्द्रमा,
२. कपूर ।



Correction: