संस्कृत-शब्दकोशः

शूरी शूर्प

शूर्

शूर विक्रान्तौ


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- शूरयति–ते (कण्ड्वादिः, क्वाचित्क- शूर्यते)

अर्थ−
१. परारक्रमी हुनु, शूरवीर हुनु, बहादुर हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“शूर विक्रान्तौ” 2 आगर्वीयः, अदन्तश्च।
  • ‘शूरयेतेति विक्रान्तौ, शूर्यते स्तम्भहिंसयोः।।’ 3 इति देवः।
  • शूरकः-रिका, शुशूरयिषकः-षिका;
  • शूरयिता-त्री, शुशूरयिषिता-त्री;
  • इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि चौरादिककूटयतिवत् 4 ज्ञेयानि।
  • तृचि 5 शूरयिता।

प्रासङ्गिक्यः

  • (१७४४)
  • (१०-चुरादिः-१९०२। अक। सेट्। आत्म।)
  • (श्लो। १५१)
  • (२४०)
  • B। ‘द्रष्टॄणां कुहकोऽथ शूरयितृभिः स्तुत्योऽसिना वीरयां-चक्रे…।।’ धा। का। ३-५८


शूरी हिंसास्तम्भनयोः


गणः- दिवादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- शूर्यते

अर्थ−
१. मार्नु, दुःख दिनु, सताउनु,
२. मूर्ख हुनु, पागल हुनु, वज्रस्वाँठ हुनु,
३. निश्चल हुनु, स्तब्ध हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“शूरी हिंसास्तम्भनयोः” 2 ‘शूरयेतेति विक्रान्तौ, शूर्यते स्तम्भहिंसयोः।।’ 3 इति देवः।
  • 4 शूरकः-रिका, शूरकः-रिका, शुशूरिषकः-षिका, शोशूरकः-रिका;
  • शूरिता-त्री, शूरयिता-त्री, शुशूरिषिता-त्री, शोशूरिता-त्री;
  • इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि दैवादिकपूर्यतिवत् 5 ज्ञेयानि।
  • शूरः- शूरी, मानशूरी, रणशूरी इमान्यधिकान्यत्रेति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • (१७४५)
  • (४-दिवादिः-११५७। सक। सेट्। आत्म।)
  • (श्लो। १५१)
  • [पृष्ठम्१३१२+ ३१]
  • (१०३७)



Correction: