शैवपुराण
शैवाद्वैतदर्शन
शैवल
शैवलम् (नपुंसकलिङ्ग)
निष्पत्ति− शीङ् (स्वप्ने) - "वलच्" (उ० ४-३८)
प्रयोग− "सरसिजमनुविद्धं शैवलेनापि रम्यम्"
उल्लेख− शाकु० १-१७
विस्तार− जलनीली तु शैवालशैवलेऽथ कुमुद्वति" - अम० । "शैवलं पद्मकाष्ठे स्यात् शैवालेऽपि पुमानयम्" - मेदि० ।
अर्थ−
पैयुँको रूख ।
शैवलः (पुंलिङ्ग)
अर्थ−
१. पानी सिमाली,
२. पर्वतविशेष,
३. एक नाग ।