संस्कृत-शब्दकोशः

श्रगि श्रङ्ग्

श्रङ्क्

श्रकि गतौ


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- श्रङ्कते

अर्थ−
१. जानु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“श्रकि गत्यर्थः” 2 ‘--सर्पे’ इति वोपदेवः।
  • यदुक्तं ‘क्षीरस्वामी…शकि--’ इति पुरुषकारे 3 तत् तु क्षीरतरङ्गिण्यां न दृश्यते।
  • श्रङ्ककः-ङ्किका, श्रङ्ककः-ङ्किका, शिश्रङ्किषकः-षिका, शाश्रङ्ककः-ङ्किका;
  • श्रङ्किता-त्री, श्रङ्कयिता-त्री, शिश्रङ्किषिता-त्री, शाश्रङ्किता-त्री;
  • इत्यादीनि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिककङ्कतिवत् 4 ऊह्यानि।
  • ल्यपि 5 आश्रङ्क्य इति।

प्रासङ्गिक्यः

  • (१७६१)
  • (१-भ्वादिः-८४। सक। सेट्। आत्म।)
  • (श्लो। ४२)
  • (१४०)
  • आ। ‘दुःखङ्कमाश्रङ्क्य हरेः पदं जनः प्रश्लङ्कते कुत्र रुजं क्व शङ्कते।।’ धा। का। १-१२।



Correction: