संस्कृत-शब्दकोशः

श्रद्धामय श्रद्धावत्

श्रद्धालु

श्रद्धालुः (स्त्रीलिङ्ग)


निष्पत्ति− श्रत् + धाञ् - "आलुच्" (३-२-१५८)
व्युत्पत्ति− श्रद्धत्ते तच्छीला

अर्थ−
अप्सानी भएकी/ दोहदवती । ‘श्रद्धालुर्दोहदवती’ (अमरकोश) ।


श्रद्धालु (विशेषण)


अर्थ−
मनमा श्रद्धा भएको/श्रद्धा गर्ने ।



Correction: