संस्कृत-शब्दकोशः

श्रवणशीर्षिका श्रवणहारिन्

श्रवणसुभग

श्रवणसुभग (विशेषण)


व्युत्पत्ति− श्रवणयोः सुभगः
प्रयोग− "तच्छ्रुत्वा ते श्रवणसुभगां गर्जितं मानसोत्काः"
उल्लेख− मेघ० १-११

अर्थ−
सुन्दा राम्रो लाग्ने ।



Correction: