संस्कृत-शब्दकोशः

श्रवणी श्रवणेन्द्रिय

श्रवणीय

श्रवणीय (विशेषण)


निष्पत्ति− श्रु (श्रवणे) - "तव्यः" (३-१-९६)

अर्थ−
सुन्न योग्य ।



Correction: