संस्कृत-शब्दकोशः

श्रेयोऽर्थिन् श्रेष्ठकाष्ठ

श्रेष्ठ

श्रेष्ठः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− प्रशस्य - "ईयसुन्" (५-३-५५) । प्रशस्यस्य श्रः (५-३-६०) इति श्रः ।
व्युत्पत्ति− सूरिभिः सदाऽनुभवप्रीत्या स्तोत्रैः परिचर्यमाणः प्रशस्यतमः
प्रयोग− "ज्येष्ठः श्रेष्ठः प्रजापतिः"
उल्लेख− वि० स०

अर्थ−
१. ब्राह्मण,
२. राजा,
३. कुबेर,
४. विष्णु,
५. सेठ ।


श्रेष्ठ (विशेषण)


अर्थ−
१. सबैभन्दा असल,
२. मुख्य,
३. पूज्य,
४. भएभरमा बूढो,
५. खुब प्रसन्न ।


श्रेष्ठम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
गाईको दूध ।



Correction: