संस्कृत-शब्दकोशः

श्लाघृ श्लाघ्य

श्लाघ्

श्लाघृ कत्थने


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- श्लाघते

अर्थ−
१. प्रशंसा गर्नु, आत्मस्तुति गर्नु,
२. मनाउनु, अनुकूल बनाउनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“श्लाघृ कत्थने” 2 ‘कत्थनम् = उत्कर्षाख्यानम्’ इति स्वामी।
  • शानचि 3 श्लाघमानः।
  • ‘श्लाघमानः परस्त्रीभ्यस्तत्रागाद् राक्षसेश्वरः’ 4
  • इतराणि समस्तान्यपि रूपाणि भौवादिकद्राखतिवत् 5 बोध्यानि।
  • 6

प्रासङ्गिक्यः

  • (१७८५)
  • (१-भ्वादिः-११५। अक। सेट्। आत्म।)
  • ५। अत्र ‘श्लाघह्नुङ्--’ (१-४-३४) इत्यादिना ज्ञीप्स्यमानस्य = ज्ञापयितुमिष्यमाणस्य सम्प्रदानत्वात् चतुर्थी। आत्मानं स्तुतिबोध्यं प्रकाशयन् राक्षसस्तत्र गत इत्यर्थः।
  • (भट्टिः ८-७३)
  • (८७९)
  • [पृष्ठम्१३२८+ २७]



Correction: