श्लिषु
श्लिष्ट
श्लिष्
श्लिष आलिङ्गने श्लेषणे च
गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- श्लेषयति–ते
अर्थ−
१. आलिङ्गन गर्नु, अङ्कमाल गर्नु, गला मिलाउनु,
२. टाँसिनु,
३. एउटै हुनु, मिल्नु, मिलाप गर्नु ।
वि-
१. विश्लेषण गर्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“श्लिष श्लेषणे” 2 सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिककीटयतिवत् 3 बोध्यानि।
प्रासङ्गिक्यः
श्लिष आलिङ्गने श्लेषणे च
गणः- दिवादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-अनिट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- श्लिष्यति
अर्थ−
१. आलिङ्गन गर्नु, अङ्कमाल गर्नु, गला मिलाउनु,
२. टाँसिनु,
३. एउटै हुनु, मिल्नु, मिलाप गर्नु ।
वि-
१. विश्लेषण गर्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“श्लिष आलिङ्गने” 2 ‘श्लिष्यत्यालिङ्गने, दाहे श्लेषति श्लेषते, णिचि।।
- श्लेषयेत्--’ 3 इति देवः।
- आश्लेषः--नक्षत्रविशेषः, आलिङ्गनं च।
- संज्ञायां, करणे वा घञ् अत्र।
- आश्लेषी--णिनिः।
- 4 श्लेषः--अलंकारविशेषः।
- आश्लिष्टः कन्यां देवदत्तः;
- ‘गत्यर्थाकर्मक--’ 5 इत्यादिना कर्तरि क्तः।
- श्लेष्मा--औणादिकः 6 मनिन्प्रत्ययः।
- रोगविशेषस्य, तज्जनक- शारीरकपदार्थविशेषस्य च नाम।
- इतराणि सर्वाण्यपि रूपाणि दैवादिक- तुष्यतिवत् 7 बोध्यानि।
प्रासङ्गिक्यः
श्लिषु दाहे
गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- श्लेषति
अर्थ−
१. डढाउनु, जलाउनु, पोल्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“श्लिषु दाहे” 2 ‘श्लिष्यत्यालिङ्गने दाहे श्लेषति श्लेषणे णिचि।।’ 3 इति देवः।
- श्लेषकः-षिका, शिश्लेषिंषकः-शिश्लिषिषकः-षिका, शेश्लिषकः-षिका;
- इत्यादीनि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिकपोषतिवत् 4 ऊह्यानि।
प्रासङ्गिक्यः