संस्कृत-शब्दकोशः

श्वज् श्वठ

श्वञ्च्

श्वचि गतौ


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- श्वञ्चते

अर्थ−
१. जानु,
२. लुसुक्क जानु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“श्वचि गतौ” 2 सर्वाण्यपि रूपाणि कञ्चतिवत् 3 ऊह्यानि।
  • कर्तरि क्तप्रत्यये- 4 श्वञ्चितः।

प्रासङ्गिक्यः

  • (१७९३)
  • (१-भ्वादिः-१६७। सक। सेट्। आत्म।)
  • (१४५)
  • B। ‘… अशाश्चचुः श्वञ्चितसौरभाः कचे।’ धा। का। १-२३।



Correction: