संस्कृत-शब्दकोशः

श्वभ्र श्वमुख

श्वभ्र्

श्वभ्र गतौ


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- श्वभ्रयति–ते

अर्थ−
१. जानु, छेदन गर्नु ।
कृच्छ्र जीवने च-
१. दरिद्र रहनु, विपत्तिमा रहनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“श्वभ्र गतौ” 2 ‘-- गतौ च;
  • चकारात् कृच्छ्रजीवने इति दौर्गाः’ इति स्वामी।
  • ‘-- बिले गतौ तङ्के’ इति वोपदेवः।
  • ‘श्वभ्रिः बिलार्थे च द्रुमे’ इति धा।
  • का।
  • व्याख्या 3
  • श्वभ्रकः-भ्रिका, शिश्वभ्रयिषकः-षिका;
  • श्वभ्रयिता-त्री, शिश्वभ्रयिषिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि कर्णयतिवत् 4 ऊह्यानि।
  • कर्मणि क्तप्रत्यये- 5 विश्वभ्रितः।

प्रासङ्गिक्यः

  • (१७९७)
  • (१०-चुरादिः-१६२४। सक। सेट्। उभ।)
  • (३-२४)
  • (१७०)
  • आ। ‘आश्वर्तितो रणभुवं सबलोऽत्र रेजे विश्वभ्रिताब्भ्रकुहरे सति तूर्यनादे।।’ धा। का। ३-२४।



Correction: