श्वल्ल्
श्वव्याघ्र
श्ववृत्ति
श्ववृत्तिः (स्त्रीलिङ्ग)
व्युत्पत्ति− शुनः कुक्कुरस्येव पराधीना वृत्तिः जीवनम्
प्रयोग− १) "सेवा श्वावृत्तिराख्याता तस्मात्तां परिवर्जयेत्" । २) "सेवां लाघवकारिणीं कृतधियः स्थाने श्ववृत्तिं विदुः"
उल्लेख− मनु० ४-६, मुद्रा० ३-१४
अर्थ−
१. कुकुरले झैँ हरदम तनमन अर्पण गरेर गरिने नोकरी वा चाकरी,
२. नीच मानिसको सेवा गर्नु । ‘श्ववृत्तिर्नीचसेवनम्’ (श्रीमद्भागवत) ।