संस्कृत-शब्दकोशः

भङ्गारी भङ्गिनी

भङ्गि

भङ्गिः (स्त्री०) [ भज्ज्+इन्, कुत्वम्, भङ्कि+ङीष्]


1. टूटना, हड्डी का टूटना, विच्छेद, प्रभाग
2. हिलोर
3. झुकाव, सिकुड़न–दृग्भङ्गीभिः प्रथममथुरासंगमे चुम्बितोऽस्मि–उद्भट, श० १३
4. लहर
5. बाढ़, धारा
6. टेढ़ा मार्ग, घुमावदार या चक्करदार मार्ग
7. गोलमोल या घूमघुमाकर कहने या करने का ढंग, वाग्जाल–भङ्ग्यन्तरेण कथनात्–काव्य० १०, बहुभङ्गिविशारद:–दश०
8. बहाना, छद्मवेष, आभास –य: पाञ्चजन्यप्रतिबिम्बभङ्ग्या धाराम्भस: फेनमिव व्यनक्ति–विक्रम० १।१
9. दावपेंच, जालसाजी, धोखा
10. व्यंग्योक्ति
11. व्यंग्योत्तर, आशूत्तर
12. पग–रघु० १३।६९
13. अन्तराल
14 ह्री, लज्जाशीलता ।
समस्त पद
~भक्तिः
(स्त्री०) तरंगवत् कदमों या तरंगों की श्रृंखला में विभाजन, लहरियेदार जीना –मेघ०६० ।


भङ्गिः [भञ्ज+इन्, कुत्वम्; स्त्रियां ङीष्]


1. टूटना
2. हिलना
3. झुकना
4. तरंग
5. बाढ़
6. विशिष्ट प्रथा, ढंग नानाश्रमलतापुष्पभङ्गीरचितकुन्तलाम् –भारत० ।
समस्त पद
~भाषणम्
कूटनीति से युक्त भाषण,
~विकारः
अपनी मुखमुद्रा को विकृत करना ।

परिशिष्ट



Correction: